آفتاب بیت احمد

مادر خون خدا صدّیقه ی کبری سلام

برتو ای بانوی آب و آینه از ما سلام

آفتابِ بیتِ احمد ، خوش درخشیدی بیا

مرضیه ، ریحانه ی محبوبه ی بابا سلام

فا و طا و میمِ خوبیها توئی خیر النـّسا

دختربدرالدُّ جی، شمسُ الضُحی ، زهرا سلام

ای سکان کشتی بحر امامت ، طاهره

حامی حقِّ علی ای کوثر طاها سلام

اُمِّ اَب، بـِنتُ الهُدی ، مامُ الاَئِـمّه ای بتول

همسر شیرخدا، دُر دانه ی بطحا سلام

نوگل باغ محمّد(ص) زاده ی خیرُالبَشَر

یاسِ خوش بوی پیمبر ای گل مینا سلام

بی بیِ هردو سرائی ، شافع روز جزا

نور چشمِ مصطفی ، اینجا سلام آنجا سلام

عالم از یُمنِ وجودت آفریده رَبِّ حَق

برتو بادا از زمین تا عالَمِ معنا سلام

گر نبودی ،همسری بهرِعلی هرگزنبود

بر شما وبرعلیِّ مرتضی بادا سلام

فاطمه ای مادرِ نیکوترین اولادها

بر حسین و مجتبی و زینبِ کبری سلام

شد ز اکسیرِ وجودت، احمد وحیدرپدید

کیمیاگرچون خدا باشد، برآن یکتا، سلام

اُسوَه ی هر مادر و الگوی هر بانو توئی

بر تمامِ بانوانِ خوب و با تقوا سلام

کاش می شد تا بیاید مهدی صاحب زمان

هم ز یحیی و زعیسی وهم از موسی سلام

فرشته ها تو آسمون

پر میکشن هزارتاشون

صفا و مروه ای دارَن

وفا و وعده ای دارَن

سلام علیکم می کُنن

بما صَبَرتُم می کُنن

فَنِعمَ عُقبیً وَلِدار

به هرکه گشته بی قرار

# # #

یه شب که من تنها بودم

جا مونده از اونها بودم 

رو بالشون تابم دادند

از کوثری - آبم دادند

وقتی که ازخواب پریدم

دیگه اونا رو ندیدم.

#

از اون شبِ تنهائی ام

کوثر شده لا لائی ام 

سوره ی کوثرمی خونم

دعا رو از بر می خونم

که کوثر و آب ببینم

مادرم و خواب ببینم 

خدا، حسین دلواپسه

کی داد زینب برسه

داداش حسن که ساکته

بُهتش فقط دو ساعته 

لالائیهای فاطمه

مونده براش یه عالمه

آقام علی روضه خونه

تو تنهائیش نوحه خونه

شبها توی نخلستونه

تابستون و زمستونه

چاه شده مونس او

پیامبر و یونس او

بلال کجاست اذان بگه

فاطمه باباجان بگه

وای به حال مسلمین

علی شده خونه نشین

مردم چرا لال شدین!

غصبِ خلافَت ندیدین؟

مرد خدا در ربذه

تبعیدِ آلِ هُمَزه

بالا منبرِ پیمبر

افعیه نموده چنبر

فرشته ها فرشته ها 

خدا خدا خدا خدا

...  ...  ...

قدرِ مادر به جهان آن که ندارد داند

به فدایت سروجانم به تو ایمان دارم

گرزیارت نکنم روی تورا می میرم،

هردَم وساعت وآنم به تو ایمان دارم

معدِنِ گوهرِما باز دُرافشانی کن،

بعدِ بابای خزانم ؛ به تو ایمان دارم

هرغزل، مثنوی ونثرو رُباعی هرجا

شرح هرقصّه که خوانم به تو ایمان دارم

ابجد وهوّزاگریادگرفتم روزی

تونهادی به زبانم به تو ایمان دارم

گرشدم پیر ولی عشق تودلشادم کرد

ها غلامم ، قدکمانم به تو ایمان دارم

قدرِ مادر به جهان آن که ندارد داند

به فدایت سروجانم به تو ایمان دارم

عيد نوروز در شعر امام خمينى(ره)

خالق ما که حکیم است چرا ناشکری؟!

صاحبِ خانِ نعیم است چرا ناشکری؟!

صانع عالَم وآدم کَرَمَش بی حدّ است ،

رازِقِ رِزقِ عظیم است چرا ناشکری؟!

قطره هستی اگراندردلِ دریا پنهان ،

واسِعَش بحرِ کریم است چرا ناشکری؟!

رازِ پنهانِ دلِ خویش کجا خواهی بُرد ،

ساتِرِعیبِ ندیم است چرا ناشکری؟!

درگهِ خالق ما درگهِ نومیدی نیست ،

او که غفّارو حلیم است چرا ناشکری؟!

22بهمن 57

باد موافق به زمستان وزید

روح خدا از دم عیسی دمید

بحر خروشان دمی آرام شد

نوحِ سکاندار ، دل آرام شد

پیرخمین آمد ومی درصبو

رفت برون از عدد ما عدو

بیست ودوِ بهمن پنجاه وهفت

نور خدا آمد و ظلمت برفت

بارش رحمت همه جا را گرفت

باور و همّت سروسودا گرفت

فجربرآمد همه جا نور شد

خاک به فرق شب دیجور شد

باد صبا عطر شهیدان دمید

روح خدا، روضه رضوان، رسید

دیــو پلیــد آن طــرفِ آبــها

گِل به دهن غرقه ي سیلابها

مام وطن عزّت خود باز یافت

گلشن دین سرو سر افراز یافت

شور و نوا در سر هر مرد و زن

لاله شد از خون شهیدِ وطن

رهبرمان فاضل ودلدار بود

وحدتِ مردم سبب کار بود

یا محمد معنی قرآن توئی

نورایمان،جان هرجانان توئی

نام تو نورِاُمیدِ سینه هاست

عشق پاکت در دل آئینه هاست

خُلقِ تو خُلقِ عظیمِ عالم است

برتر از نوحِ نبیّ و آدم است

ای تو کِلکِ آفرینش را هنر

شد هنراز نقش تو والاگُهر

ماهِ میلادت مَهِ عرفان بود

جرعه ای از کوثر قرآن بود

ای تو شمع محفل ما،عشقِ ما

روشنی بخشِ صفا وصدق ما

شبنم هرتار گیسویت گلاب

عطرمژگانت به از هرعطر ناب

ای بهشتِ جاودانِ الماسِ تو

نشئه ی رَوح وروان میراث تو

اِبنِ عمِّ تو علیِّ مُرتضاست

«او پس ازسوءُ القضا، حُسنُ القَضاست»

زینتِ دوشِ تو اَقدامِ حسین

شهدِ لبهای تو درکامِ حسین

خُلقِ شیرینت به از هرانگبین

نامِ زیبایت بود نقشِِ نگین

شدشبِ یلدای ما روزسرور

صبح نوروظهر نور وشامِ نور

عاشقِ دیدارِ تو در جنّت است

برسرما نعمت تو منّت است

باعث خَلقِ زمین وآسمان

وارثِ زیبائی هردوجهان

آدمیَّت را کمال وبرتری

ازهمه زیبائیِ عالَم سری

رایتِ قرآن نورانی توئی

آیتِ والای ربّانی توئی

می دمد هردم زنامت الحیات

برتوو برآلِ پاکت صلوات

ربیع مبارک، بهمن فرخنده

چه درشادی، چه غم با اهل بیتیم

چه دربیش وچه کم با اهل بیتیم

تَوَسُّل جُستنِ ما بی ریااست

کَما کانَ الکـَرَم با اهل بیتیم

به یُمنِ نامشان عالم بنا شد

به خشکیّ و به یم با اهل بیتیم

ولایت برهمه آفاق دارند

سروپاو قدم با اهل بیتیم

لوای عاشقی بردوش دارند

که زیرآن علم با اهل بیتیم